Categorie: 2-taktnieuws

Op zaterdag 6 juni 2026 stond de tweede bromfietstoer van de 2-taktsnoevers op het
programma.
Dit jaar werd de rit verreden onder de toepasselijke naam “Bloemetjes
en Bijtjes-rit”. Vanaf 09.00 uur druppelden de deelnemers binnen bij het clubgebouw
van ’n Tuf. Onder het genot van een kop koffie werden de laatste nieuwtjes
uitgewisseld, werden de bromfietsen bewonderd en de route besproken.
Om precies 09.30 uur vertrok een gezelschap van maar liefst 19 enthousiaste
bromfietsrijders voor een prachtige tocht door het Twentse en Achterhoekse
landschap. De route voerde langs fraaie buitengebieden, kronkelende landweggetjes
en uitgestrekte weilanden die volop in bloei stonden. Het mooie weer en de gezellige
sfeer maakten al snel duidelijk dat alle ingrediënten voor een geslaagde dag
aanwezig waren.
Halverwege de heenreis werd een tussenstop gemaakt bij de parkeerplaats van Het
Hambroek, gelegen aan de oever van de Berkel. Hier was gelegenheid om de benen
te strekken, wat te drinken en even na te genieten van het eerste deel van de rit.
Daarna werd de tocht voortgezet richting Lievelde.
Rond 11.30 uur arriveerden we bij AVOG’s Crash Museum in Lievelde. Hier werden
we meegenomen in de indrukwekkende geschiedenis van de vliegtuigen die tijdens
de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Lievelde zijn neergestort. Aan de hand
van een informatieve presentatie en een boeiende videofilm werden de verhalen
verteld van ooggetuigen die de gebeurtenissen destijds van dichtbij hadden
meegemaakt. Een indrukwekkend en leerzaam bezoek dat veel indruk maakte op de
aanwezigen.
Om 12.30 uur werden de bromfietsen weer gestart voor de terugreis naar Rijssen.
Onderweg werd nog een stop gemaakt bij de Natuurobservatietoren De Needse
Berg, waar kon worden genoten van het prachtige uitzicht over het Achterhoekse
landschap. Na deze korte pauze werd de route vervolgd richting de eindbestemming.
Een bijzondere vermelding is op zijn plaats voor Johan Waggeveld en Hendrikus
Zwoferink, die de rit begeleidden vanuit de volgauto met aanhanger. Gelukkig hoefde
hun hulp bij pechgevallen niet te worden ingeroepen, want alle bromfietsen hielden
zich voorbeeldig. Daarnaast maakten zij onderweg diverse video-opnamen met een
360-gradencamera, zodat delen van deze rit ook later nog eens kan worden
herbeleefd.
Aan het einde van de middag keerde we tevreden terug bij het clubgebouw. Iedereen
kan terugkijken op een schitterende route, mooi weer met veel gezelligheid. Kortom:
de Bloemetjes en Bijtjes-rit 2026 was een groot succes en verliep van begin tot eind
vlekkeloos.

Aftersummerrit 2-Takt Snoevers

Enkele weken geleden kregen we via onze clubapp het bericht dat er op 6 september door de bromfietscommissie een zeer leuk evenement was bedacht, maar wat het precies zou zijn, dat bleef een verrassing. Na lang aarzelen besloot ik toch op het laatste moment mee te gaan. Er gingen te veel leuke, knappe en sportieve mannen mee om dit zomaar te laten lopen. Uit privacyoverwegingen noem ik alleen de voornamen, maar iemand als Hendrikus met zijn stoere, atletische lichaam op zo’n prachtige Kreidler, daar geniet ik van. Henri rijdt altijd in korte broek en, net als bij wielrenners, scheert hij van tevoren zijn benen: prachtige gladde benen. Hoewel ik te laat was, heeft organisator Wim het toch voor elkaar gekregen dat ik mee mocht.

Veel onzichtbaar mannenleed
Om 8.30 uur was er koffie gezet door Ria in het clubgebouw. In totaal waren er 13 mannen aanwezig, waarbij de spanning bij sommigen duidelijk zichtbaar was. Wim had als organisator de spanning dat alles goed zou lopen en dat was hoorbaar en ruikbaar: hij was wat winderig.
Jan vertelde dat hem ’s avonds een luchtballonvaart was aangeboden. Hij zat erbij alsof hij de laatste gang naar de elektrische stoel zou maken. Niet beroerd om wat opbeurends te vertellen, kon ik kwijt dat ik jaren terug in Turkije ook zo’n tocht had meegemaakt en dat het een vreselijke ervaring was. Maar: ik had het wel overleefd. Door al deze psychische ervaringen kwamen de tongen los en ontdekten we met elkaar dat er, in deze tijd waarin femicide terecht veel aandacht krijgt, ook veel onzichtbaar mannenleed is. Al deze stoere veertigplussers hebben vrouwen die ’s nachts snurken. De een had daardoor maar enkele uren kunnen slapen, de ander vertelde dat hij, als híj snurkte, een trap kreeg om opzij te gaan – maar dat natuurlijk niet bij zijn vrouw mocht doen. En Wim vertelde dat hij het soms een zegen vond dat hij zo’n slecht gehoor had.

Heenrit
Voor de zekerheid hadden we nog een envelop met routebeschrijving gekregen, maar die bleek gelukkig niet nodig. Het begin was wat aarzelend doordat Wilfried vele honderden meters ging lopen om zijn bromfiets op gang te krijgen. Ik dacht aanvankelijk dat het iets met de benzine of condensator te maken zou hebben, maar dat kan niet, want hij rijdt op een Zündapp en niet op Japans spul, waar dat wel mogelijk zou zijn. Het bleek dat hij op die manier zijn conditie op peil wil houden. Later heb ik hem dat nog enkele keren zien doen.

Auto’s Brummen
Na een prachtige rit met mooi weer kwamen we aan bij Gallery Aalderink in Brummen.

Na koffie met appeltaart hadden we twee uur de tijd om al deze prachtige, bijzondere auto’s te bewonderen. Meer dan 400 exclusieve auto’s, die voor een AOW’tje zoals ik onbetaalbaar zijn, maar waarvan ik wel kon genieten. Er waren auto’s te koop voor meer dan 3 miljoen euro, waarbij dan nog wel vermeld werd dat dit exclusief 995 euro afleveringskosten was. Maar onderschat de mensen uit Rijssen niet. De mannen die in de bouw werken waren toch erg geïnteresseerd in de prijsklasse tot 150.000 euro. En iemand als Wilhard appte toch maar even dat hij bij Aalderink mooi had kunnen bekijken wat een goede geldbelegging is.

Terugrit

Na nog een stop, waar de nodige stukjes kaas en worst verorberd werden, kwamen we heelhuids terug bij ons clubgebouw. Hulde aan allen – en in het bijzonder Wim – die eraan hebben meegewerkt dat het een geslaagde dag werd.

Klaas van Twillert

Zaterdag 26 oktober was het zover: de allerlaatste rit van ons brommer- en motorseizoen, de befaamde Snertrit! Deze rit beloofde, zoals altijd, gezelligheid en brommerplezier. We hoopten natuurlijk op mooi weer — hoewel, een beetje herfstkou de warme snert na afloop alleen maar lekkerder laat smaken, zijn we blij met dit mooie korte broekenweer.  De oproep voor deze tocht luidde: “We verwachten veel Snoevers aan de start!” En dat bleek terecht, want maar liefst 26 brommers stonden klaar bij ons clubhuis om aan de tocht te beginnen.

Na een gezellige start met koffie en bijpraten, vertrokken we klokslag 14:30, zoals afgesproken, helaas de eerste kilometer zonder onze jarige Hendrikus. Gelukkig voegde hij zich even later net buiten Rijssen bij de groep — deze rit zonder hem afmaken was toch ondenkbaar! De korte broeken konden onverwacht dus nog uit de kast, want het weer was uitzonderlijk mooi voor een Snertrit, bijna zomers.

Onze tocht voerde ons over de Borkeld,  we genoten ultiem van de mooie herfstkleuren, we gingen langs de televisietoren, door het Markelosbrook en door richting Gelselaar. Met brede glimlachen reden we langs de drukke terrassen van dit prachtige dorp. De sfeer was fantastisch, en de route leek perfect afgestemd. Even later hielden we halt bij de Hallermolen in Diepenheim voor een korte plaspauze. Qua tijd zaten we precies op schema, en we genoten van een mooi ommetje langs kasteel het Nijenhuis.

Onderweg kwamen we een vriendelijke boswachter tegen, die enige humor wel kon waarderen, toen we hem geruststelden dat we rustig en netjes zouden passeren. Met een knipoog liet hij ons weten dat hij “niet eens genoeg bonnen kon uitschrijven” en wenste ons een goede tocht. Bedankt, boswachter, voor die extra charme op onze route!

Verderop, door Markvelde richting Goor, sloeg het noodlot even toe: de Oranje Zundapp Roller van Laos kreeg een lekke band, en Klaas besloot door deze pech zijn weg rechtstreeks naar huis te vervolgen, zijn darmen konden deze traumatische herinneringen schijnbaar nog moeilijk verwerken. Ondanks deze kleine tegenslag bereikten we gezamenlijk de finish, waar een broodje worst en een heerlijke bak snert ons opwachtten.

Deze Snertrit was de perfecte afsluiting van een prachtig seizoen. We danken alle deelnemers, brommervrienden en motormaten voor de gezelligheid en de onvergetelijke momenten!

Woensdagavond 19 juni 2024 hebben wij afscheid genomen van ons toermaatje Harrie. Het was een hele bijzondere afscheidsrit. Met onze brommers waren we op ons “woensdagavond toeravond tijdstip” aanwezig bij het rouwcentrum in Nijverdal. We stelden onze bromfietsen op in een soort van erehaag, wetende dat Harrie niet anders gewild zou hebben. Na de condoleances en een van harte door de familie aangeboden kop koffie, zijn we naar Haarle gereden. Natuurlijk gestopt bij het geboortehuis van Harrie voor een fotootje. Deze rit noemden we al Harrie’s rondje en zo zal het rondje Haarle altijd blijven heten.

De familie willen we bedanken voor de manier waarop wij afscheid konden nemen van Harrie en wij wensen hen veel sterkte toe nu ze Harrie moeten missen. De rit ging die avond verder via Nieuw-Heeten, Espelo, Holten en de Borkeld, in ons hoofd herinneringen aan Harrie: altijd vrolijk en humorrijk. Wij zullen je missen.

TAKTSNOEVERS OP ZATERDAG 18 MEI 2024

Voorbereiding

Om zo’n rit voor te bereiden komt er nog heel wat kijken. De tourcommissie moet eerst in beeld brengen wie er meegaan en dan de rit uitstippelen en daarbij moet er ook nog enkele keren vergaderd worden op de Roerdomp. Nou woon ik daar ook en ik merkte helaas dat ik steeds minder populair word. Ze weten wanneer ik er niet ben en dan wordt er vergaderd.
Vervolgens moeten er nog allerlei consumpties e.d. geregeld worden en bleek er dat er geen bezemwagen was. Gelukkig stelde Henk M zich beschikbaar, van de week nog geopereerd en toch nog zoveel pit om dan met de bezemwagen te willen rijden. Dat laatste vind ik altijd zeer verstandig. Helaas in het verleden ook er gebruik van moeten maken, waarbij ik nog steeds gechanteerd word door Albert,dat als ik te vrijpostig ben de beelden daarvan getoond gaan worden.  Nou rijd ik tegenwoordig op een echte watergekoelde Zundapp maar dat zegt ook niet alles. Er rijden degelijke Duitse merken als Zundapp en Kreidler mee maar de club doet niet moeilijk als er ook, hoe zal ik het zachtjes zeggen,  snel goedkoop Japans spul meedoet en dat is aan de ene kant mooi, maar aan de andere kant is het verstandig om niet alleen een bezemwagen maar ook 3 koffers met Honda gereedschappen aan boord te hebben. 
Er reed ook een Puch Maxi mee. Maxi staat in dit geval voor maximaal hoeveelheden benzine bij je hebben. De sympathieke Wim uit Enter had 15 liter benzine van tevoren naar de Roerdomp gebracht, omdat deze Puch 1 op 10 rijd, en dat is dan nog afgerond naar boven.
Er hadden 17 mannen zich opgegeven.

De kantine
Na de inschrijving bij Hendrikus (met zijn stoere, mannelijke gestalte valt hij niet alleen in de smaak bij de vrouwen) werd er door de steeds mondiger wordende Johan een toespraak gehouden, met de opmerking die mij altijd aanspreekt om niet rechts in te halen, In dit politiek beladen tijdperk lijkt me dat uit de mond van Johan een passende uitspraak. Gelukkig mooi weer en wonder boven wonder, mijn Zundappje startte in 1 keer, nog nooit eerder gebeurd. Normaliter moet ik ochtendgymnastiek doen door 2 keer door de straat aangeduwd te rijden voordat de bromfiets wil starten. 

De rit zelf
Prachtige rit met veel bossen en lange stukken aaneengesloten rijden. We hebben 3 x een stop gehad waar bleek dat niet alleen Johan maar ook zijn zoon Gijs en vooral Ria veel werk hadden verzet, met koffie, hapjes-met dank aan Dianne van Hendrikus-, frisdranken e.d. Ria heeft ook nog de gave om sommigen in de gaten te houden die de neiging hebben om maar meteen alle stukjes kaas, leverworst. e,d op te eten.
Er werd nog even stilgestaan bij een oorlogsmonument, waarbij Johan het een en ander vertelde (daar zit een voorzitter in wording in). De piloot heeft in 1943 Den Ham voor een ramp behoed. De motoren van de Lancaster waren uitgevallen, waarbij hij gezorgd heeft dat de 7 overige bemanningsleden eruit konden springen en hijzelf het leven liet daarna door op een weiland te landen. Helden die terecht niet worden vergeten. 

Onze club wordt ook steeds milieubewuster en denkt ook aan de gezondheid. Zo was er een stop ingelast waarbij we door de bossen konden lopen en de heerlijke stoere geur van dennen kunnen ruiken.

De laatste kilometers gingen via Zenderen waarbij ik steeds rustiger ging rijden omdat er ergens wat klepperde, zelfs een merk als Zundapp is niet meer wat het geweest is.
Ondanks paar spettertjes kwam iedereen ongedeerd aan en werden we op de nodige broodjes hamburger, kroket e.d. getrakteerd door Ria.
Dank aan degenen die weer veel werk hebben verricht en ook mooi dat er geen pech e.d. is gebeurd. 
(verslag van Klaas)