Gisteren reden we de tweede avondrit van Motortourclub ’n Tuf, en het was er eentje die we niet snel zullen vergeten. Niet omdat er spectaculaire foto’s zijn gemaakt – integendeel, de rit was zó mooi dat niemand eraan dacht om een camera te pakken. Soms zegt dat eigenlijk al genoeg.
Zoals altijd verzamelden we bij het clubgebouw, waar 31 motorrijders zich hadden ingeschreven. Een gezellige drukte, helmen die dichtklikken, motoren die warmdraaien, en dat typische gevoel van: dit wordt een mooie avond.
Vanaf ’n Tuf trokken we richting Ypelo en Bornerbroek, over die fijne boerenweggetjes waar het asfalt net genoeg slingert om je glimlach vast te houden. Via het Twickelgebied reden we verder, met die karakteristieke lanen en groene doorkijkjes die het Twentse landschap zo bijzonder maken.
Bij Delden staken we het Twentekanaal over en vervolgden we onze route richting Boekelo. Daar slingerden we om het dorp heen, richting het Rutbeek en verder naar Buurse. De temperatuur was perfect, de lucht helder, en de groep reed strak en ontspannen.
In Buurse maakten de meesten even een welverdiende stop bij Captain Jack. Een drankje, een ijsje voor wie daar zin in had, en vooral: lekker buiten zitten en napraten over het eerste deel van de rit. Het soort pauze waar je eigenlijk net iets te lang wilt blijven hangen.
Na de stop reden we via Haaksbergen, Diepenheim en Markelo weer terug richting Rijssen. De avondzon zakte langzaam weg, de lucht kleurde zacht oranje, en de motoren bromden tevreden door het Twentse landschap. Het was precies zo’n avondrit waar je voor tekent: ontspannen, mooi, en met een groep die elkaar feilloos aanvoelt.
Geen foto’s dus — maar misschien maakt dat deze rit juist extra bijzonder. Soms moet je een moment niet vastleggen, maar gewoon beleven.