Voorjaarsrit 2026

Met veertig motorrijders aan de start bij ’n Tuf in Rijssen begon de voorjaarsrit dit jaar precies zoals je hoopt:
een fijne temperatuur en dat typische voorjaarsgevoel dat je motor bijna vanzelf de weg op trekt.
Vanaf Rijssen doken we via de Borkeld de eerste bochten in.
De route slingerde over rustige binnenwegen richting Gelselaar, waar het landschap zich opende in brede velden en kleine buurtschappen.
Het was zo’n dag waarop elke bocht soepel liep en de groep mooi compact bleef.
Daarna volgde een prachtige lus langs plekken als Zwiep, Barchem en het landgoedgebied rond Medler.
De Achterhoek liet zich van zijn beste kant zien: houtwallen, slingerwegen en die karakteristieke rust die je alleen in dit deel van het land vindt.
Via Hengelo (Gld) en de dorpen Achter-Drempt, Hoog-Keppel en Laag-Keppel reden we door een gebied waar de tijd soms lijkt stil te staan.
Kleine kernen zoals Kilder, Loerbeek en Holthuizen gaven de rit dat authentieke dorpsgevoel — precies de charme die een voorjaarsrit compleet maakt.
Verderop kwamen we langs Didam, Zweekhorst, Eldrik en opnieuw Drempt, waarna we via het schilderachtige Bronkhorst en de omgeving van Baak en Wichmond weer noordelijk trokken.
Het weer bleef de hele dag meewerken, waardoor de kilometers bijna vanzelf onder de wielen verdwenen.
De laatste stukken via Laren, De Schoolt, Wippert, Beuseberg en Look brachten ons terug richting Rijssen.
De motoren tikten nog na toen iedereen afstapte, precies het geluid van een geslaagde rit.
Het was een mooie, ontspannen en zonnige ronde door de Achterhoek, met goed gezelschap, fijne wegen en genoeg kleine dorpjes om het echte voorjaarsgevoel compleet te maken.

Natte Neuzenrit 2026

Natte Neuzenrit – 28 maart 2026
Vanuit Rijssen trokken we het Twentse binnenland in, langs kronkelende landweggetjes door de groene essenlandschappen richting de Duitse grens. Via Oldenzaal en Losser glipten we even over de grens bij Bad Bentheim, even Duitsland proeven, om daarna via Nordhorn weer terug te keren. Door Ootmarsum en Tubbergen reden we over smalle bochtige weggetjes door het heuvelachtige Twente. Natte neuzen? Reken maar. Maar geen reden om thuis te blijven. Gezellig was het, zoals altijd.

Lange onderbroekenrit 2026

Een frisse rit met twaalf diehards

Vandaag was zo’n dag waarop je je afvraagt of het nou slim is om de motor uit de schuur te halen. Zes à zeven graden, regen, natte wegen… maar hé, voor twaalf motorrijders bleek dat geen enkel probleem. De koffie stond klaar, de helmen gingen dicht, en we trokken eropuit.
We kozen voor de kleine wegen richting Harfsen. Het asfalt was nat en hier en daar lag wat modder, maar alles was prima te rijden. Daarna slingerden we door naar Zutphen en Voorst, waar het tempo er lekker in zat.
In Wenum-Wiesel besloten we te stoppen voor koffie, thee en natuurlijk een stuk appeltaart dat bijna te snel op was. Precies toen we weer wilden opstappen, begon het te hagelen. Hard ook. Dus tja… dan neem je gewoon nog een rondje.
Toen de lucht weer een beetje normaal deed, reden we verder richting Vaassen en Oene, om bij Welsum–Olst de pont te pakken. Altijd een mooi moment om even uit te waaien. Daarna binnendoor via Heeten, Haarle en Hellendoorn terug naar Rijssen. Daar kregen we nog een laatste buitje cadeau, alsof het weer ons wilde uitzwaaien.
Ondanks het frisse en natte begin hebben we een prachtige rit gehad. Goede wegen, goed gezelschap, en genoeg momenten om later nog eens om te lachen. Precies zoals een motorzaterdag hoort te zijn.